Standbein e.V.

Świadczeniodawcy ubezpieczenia zdrowotnego

Stopnie grupy opiekuńczej [Pflegegrad]

Jeśli osoba wymaga opieki pielęgniarskiej w rozumieniu Kodeksu Zabezpieczeń Społecznych [Sozialgesetzbuch], osoba świadcząca usługi opiekuńcze będzie otrzymywać świadczenia z długoterminowego ubezpieczenia opiekuńczego w ramach ubezpieczenia społecznego osoby wymagającej opieki. Osobą zajmującą się opieką może być pracownik firmy świadczącej usługi opieki domowej, osoba prywatna lub członek rodziny.

Odbywa się to w oparciu o jedenastą księgę Kodeksu Zabezpieczeń Społecznych [elftes Buch des Sozialgesetzbuches (SGB XI)].

Aby możliwe było otrzymywanie świadczeń w ramach tego ubezpieczenia, w pierwszej kolejności należy ustalić konieczność zapewnienia opieki. Tę ocenę przeprowadza Służba Medyczna Ubezpieczenia Zdrowotnego [Medizinischer Dienst der Krankenversicherungen, MDK]. Jeśli MDK ustali, że konieczne jest zapewnienie opieki, osobie potrzebującej opieki przydzielany jest jeden z pięciu stopni grupy opiekuńczej. Stopnie grupy opiekuńczej określają, do jakich świadczeń ma prawo osoba wymagająca opieki.

Więcej szczegółowych informacji na temat stopni grupy opiekuńczej można znaleźć tutaj.

Aby uzyskać stopień grupy opiekuńczej, należy w pierwszej kolejności złożyć nieoficjalny wniosek do właściwego świadczeniodawcy ubezpieczenia zdrowotnego osoby wymagającej opieki. Następnie świadczeniodawca ubezpieczenia zdrowotnego prześle odpowiednie formularze. Po ich wypełnieniu i wysłaniu zaangażowana zostanie MDK i rozpocznie się proces oceny.

Doświadczenie wykazało, że ilekroć przyznawane jest prawo do świadczeń w ramach ubezpieczenia, dobrze jest zapoznać się w pierwszej kolejności z „ogólnymi warunkami” firmy ubezpieczeniowej, a następnie zgłosić „roszczenie”.

Dotyczy to również długoterminowego ubezpieczenia opiekuńczego. Pacjent powinien być dokładnie przygotowany w momencie wizyty rzeczoznawcy MDK. Ważne jest przedstawienie własnej sytuacji z neutralnej perspektywy i pełne zapoznanie się z kryteriami rzeczoznawcy. Naturalnie rzeczoznawca jest zobligowany do zachowania pewnego stopnia dyskrecji, jednak kryteria, do których musi się stosować, są określone w Kodeksie Zabezpieczeń Społecznych.

W celu uzyskania informacji ogólnych oraz przygotowania się do oceny zaleca się zapoznanie z dokumentem „Pflegebibel” (przewodnikiem dotyczącym opieki dostępnym wyłącznie w języku niemieckim).